شعری از سعدی

خوش خرامان می روی ای جان جان بی من مرو

ای حیات دوستان در بوستان بی من مرو

ای فلک بی من مگرد و ای قمر بی من متاب

ای زمین بی من مروی و ای زمان بی من مرو

این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش است

این جهان بی من مباش و آن جهان بی من مرو

شعر ناب

گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است

اما چه سود حاصل گلهای پرپر است

سخنی ناب

دستانم بوی گل میداد

متهم شدم به چیدن گل

اما کسی فکر نکرد که شاید

گلی کاشته باشم